Τετάρτη 9 Μαΐου 2007



Λοιπόν σήμερα θα σας πω γιατί το blog μου έχει αυτό το όνομα.
Too fast for me λοιπόν. Η κοινωνία μας από την αρχή της είχε μια δυσκολία στο να αποδεχτεί νέα πράγματα και ιδέες (δεν θα κάνω ιστορική αναδρομή φίλε αναγνώστη μην ανησυχείς). Τελευταία όμως δείχνει να προωθείται γενικά η πρόοδος. Αν εξαιρέσουμε ένα κλίμα συντηρητισμού που φαίνεται να καταβάλει τον πλανήτη (που πιστεύω ότι θα είναι προσωρινό) γενικότερα η άποψη είναι πάμε μπροστά.
Τις περισσότερες φορές αυτό είναι καλό γιατί κάποιες ομάδες με μη αναγνωρισμένα δικαιώματα αποκτούν φωνή και ισχύ στην κοινωνία. Επίσης διευκολύνεται και ο τρόπος ζωής μας (γρηγορότερα μέσα μεταφοράς, Internet κλπ)
Δεν είναι όμως έτσι σε όλους τους τομείς. Εκτός από το τετριμμένο θέμα της καταστροφής του περιβάλλοντος (που βεβαίως είναι σημαντικό), η αδιάκοπη πρόοδος μας κάνει μερικές φορές να προχωράμε χωρίς να έχουμε άξια σημεία αναφοράς για το μέλλον.
Παραδείγματα: Από το πρόσφατο παρελθόν της μουσικής υπάρχει η εποχή των 70's που συχνά αναφερόμαστε όταν συζητάμε για μουσική. Σήμερα με το πλήθος των νέων καλλιτεχνών, και την ταχύτητα που αλλάζουν τα charts φοβάμαι μήπως στο μέλλον δεν θυμόμαστε τα τραγούδια που βγαίνουν σήμερα.
Και όχι μόνο στη μουσική. Το φαινόμενο είναι πολύ γενικότερο και έχει επηρεάσει και το internet. Υπάρχουν άπειρα blogs τα περισσότερα από τα οποία περιέχουν άπειρες πληροφορίες και ειδήσεις από τον κόσμο. Ανανεώνονται τόσο γρήγορα που δεν μπορείς παρά να παρακολουθείς ελέχιστα απ' αυτά.

Δεν μπορούμε να παραπονευόμαστε βέβαια, γιατί τα θετικά από την πρόοδο είναι σίγουρα περισσότερα από τα αρνητικά. Και βέβαια κανείς δεν θέλει να σταματήσει την πρόοδο.

Για να ανεβούμε όμως ένα σκαλοπάτι δεν πρέπει να είμαστε σίγουροι ότι είναι στέρεα τα προηγούμενα σκαλοπάτια. Κανείς δεν μας εγγυάται για το επόμενο....

P.S. Η φώτο είναι από τον p0m

2 σχόλια:

Κώστας είπε...

Σε καταλαβαίνω. Εμένα πλέον το να διαβάσω τα αγαπημένα μου μπλογκ μου παίρνει ώρες...!

Υγ: καλώς σε βρήκα!

relative_stranger είπε...

Και όχι μόνο blogs, που να προλάβει κανείς να δει τς ταινίες που θέλει, να ακούσει τις μουσικές που του αρέσουν και πάνω απ' όλα να γνωρίσει όλους όσους θα ήθελε...